Tak to widzę, tak pamiętam

     W wynik październikowych wyborów w Gruzji, nikt nie mógł uwierzyć. Komisje, nie pamiętam ile ich UE wysłała, nie dopatrzyła się żadnych nieprawidłowości. Mimo to, snuła plany jak Gruzję, czy raczej jej obywateli ukarać za wybory nie do zaakceptowania przez UE. I co z tego że prezydent Gruzji oświadczył że nie jego kraju nie stać na kolejne zadzieranie z wielkim sąsiadem, i że do sankcji wobec Rosji się nie przyłączy, bo gospodarka tego nie wytrzyma. To naprawdę skandal. Kraje europejskie robią co mogą żeby zubożyć swoich obywateli, a taki kraik w bezczelny sposób notuje w tym czasie jeden z najszybszych, wzrost gospodarczy.  Widzimy teraz że UE, zapewne do spółki z USA ,podjęła skuteczne kroki. Niepokoje które wybuchły w Gruzji są zapewne dziełem państw demokratycznych. Inaczej jak można tłumaczyć że ludzie się buntują przeciwko swoim wyborom? 

   W 2010 roku, tuż przed Arabską Wiosną Ludów, prasa amerykańska rozpływała się nad zaletami Asada. Mieli co do niego pewne uwagi, jednak uważali że swoją polityką utrzymuje względną równowagę między różnymi plemionami i wyznaniami, więc wszyscy przywódcy afrykańscy powinni brać z niego przykład. Parę tygodni później, Syria na falach ruchów ludowych, została przez NATO zbombardowana i uznano że tego krwawego dyktatora należy usunąć. Szybko zmieniono o Asadzie  zdanie. Cóż, była to okazja do zdobycia kolejnego państwa które można by złupić w imię wolnego rynku.    Teraz mamy w Syrii rebelię, która praktycznie już się zakończyła. Asad uciekł, nakazał przekazać pokojowo władzę, więźniów ( chyba wszystkich) uwolniono, przywrócono ład i porządek. Na razie pod postacią godziny policyjnej. Rebelianci, niosący wolność dla wszystkich, już zapowiedzieli że teraz zajmą się eliminacja Kurdów. To tak żeby zapewnić pokój wszystkim. Biedni ci Kurdowie. Irakijczycy ich tępią, ...